سبزیجات برگیسبزیجات و صیفی جات

معرفی و آموزش کاشت ترخون

ترخون
126بازدید
نام
نام علمی
خانواده
بومی

ترخون – طرخون  –  TARRAGON

ARTEMISIA DRACUNCULUS

  ASTERACEAE  – کاسنی

قسمتهای زیادی از نیمکره شمالی به خصوص اروپای شرقی، آسیای شرقی، آمریکای شمالی و مکزیک

دمادما
نورنور
رطوبتآبیاری و رطوبت
خاک و تغذیهخاک و تغذیه

۱۰-۳۰

متوسط

باید کمی مرطوب باشد

سبک( ماسه ای) تا لومی با زهکش مناسب

سلام میکنم به دوستان خوبم در گل من و تو امروز میخوام درمورد یک سبزی مقاله ای در خدمت شما عزیزان قرار بدم که انشالله مفید باشه واستون

ترخونی گیاهی چندساله بوده که اغلب واریته sativa آن عطر و طعم مخصوصی داشته و برای مصرف خوراکی کشت می شود. نام انگلیسی ترخون یعنی tarragon از نام فارسی آن گرفته شده است. بوی ترخون شبیه بوی انیسون بوده که در نتیجه وجود استراگول در هر دو گیاه است. استراگول علاوه بر خواص دارویی که دارد ماده ای سرطانزا بوده و سبب ناهنجاری جنین می شود.

ترخون یک سبزی فصل خنک است. گیاهی است چندساله که طول بوته آن شاید از ۹۰ سانتی‌متر هم تجاوز کند. بوته تولید ساقه‌های باریک و ظریفی می‌کند. برگ‌های آن که بسیار معطرند به صورت باریک و کشیده روی ساقه قرار دارند.

بوته‌ها بندرت گل می‌دهند و گل‌ها تولید بذر نمی‌نمایند، بنابراین تکثیر آن به وسیله غیر جنسی انجام می‌گیرد. ازدیاد آن به وسیله تقسیم بوته، قلمه ساقه و یا قلمه ریشه است. هنگام تکثیر آن اوایل بهار می‌باشد. بوته‌های تقسیم شده در فاصله ۳۰ تا ۵۰ سانتی‌متری کشت می‌گردند. بعد از ۴ سال بوته‌ها از زمین خارج می‌شوند و در فاصله‌های ذکر شده دو مرتبه کاشته می‌شوند. نوعی ترخون به نام “ترخون روسی” مقدار زیادی بذر تولید می‌کند و برای تکثیر آن از بذر استفاده می‌شود.

معرفی ترخون

ارتفاع بوته به ۱۲۰ تا ۱۵۰ سانتی متر می رسد. ساقه ها باریک و شاخه شاخه است. برگها ۱ تا ۸ سانتی متر طول دارند و به رنگ سبز براق هستند. گل آذین ترخون از نوع کاپیتول بوده و هر کاپیتول دارای بیش از ۴۰ گل زرد رنگ و کوچک است. گاهی اوقات ترخون اصلا گل و بذر تولید نمی کند. ریشه های ترخون از نوع ریزوم است. روغن بدست آمده از ترخون دارای ترکیبات فنیل پروپانوئید مانند متیل کاویکول( ۱۶٫۲%) و متیل یوگنول (۳۵٫۸%) است. علاوه بر این ترکیبات، مواد دیگری از جمله ترانس آنتول( ۲۱٫۱%)، آلفا-ترانس اوسیمن( ۲۰٫۶%)، لیمونن( ۱۲٫۴%)، آلفا پینن( ۵٫۱%)، بتا پینن( ۰٫۸%) نیز در ترخون یافت می شود.

بوته‌های ترخون در زمستان به وسیله علوفه خشک و کاه از خطر سرما و یخبندان حفظ می‌شوند. می‌توان آن‌ها را از زمین خارج نمود و در شاسی سرپوشیده و گلدان کاشت که هم از خطر یخبندان مصون باشند و هم بتوان سبزی تازه تولید نمود. زمین ترخون باید قوی، نمدار و آفتابگیر باشد. ترخون احتیاج به آبیاری فراوان دارد.

این گیاه به وسیله قارچ‌هایی مانندErysiphe artemisiae Greville که به آن سفیدک سطحی ترخون می‌گویند وPuccinia absinthii یا زنگ ترخون مورد حمله واقع می‌شود.

لهای ترخون هرمافرودیت بوده و با باد گرده افشانی می کنند.
ترخون دارای مقادیر بالایی ویتامین A، B و ویتامین C است. علاوه بر این دارای ریز مغذی هایی مانند روی، کلسیم، منگنز، آهن، منیزیم، پتاسیم و مس است.

خاک مناسب

ترخون خاکهای سبک( ماسه ای) و یا لومی را می پسندد که زهکش مناسبی نیز داشته باشند. در مناطق بدون سایه و یا کمی سایه به راحتی رشد می کند. اگرچه به آب کافی نیاز دارد ولی خشکی را تحمل می کند. این گیاه مکانهای آفتابی، گرم و خشک را می پسندد. اگر ترخون در خاکهای رسی کاشته شود، عمر زیادی نخواهد داشت. در خاکهای خشک عطر بیشتری پیدا می کنند. PH مناسب برای ترخون ۶٫۵ تا ۷٫۸ است.

معرفی ترخون گل من و تو

ترخون در مناطقی کشت می‌شود که از هوای گرم و آفتابی برخوردار باشد. ترخون درجه حرارتهای پائین را به سهولت تحمل می‌کنند، بطوری که دمای ۱۵-درجه سانتیگراد را بدون هیچ آسیبی تحمل می‌کند. گیاهان هنگام بروز هوای سرد در فصل بهار دچار سرما‌زدگی نمی‌شوند و به رویش خود ادامه می‌دهند.

از ترخون برای درمان مشکلات گوارشی، کمبود اشتها، حفظ آب بدن، دندان درد، ایجاد قاعدگی در زنان و درمان بی خوابی استفاده می شود. ترخون منبع خوبی از پتاسیم است. ترکیبات موجود در ترخون می تواند باکتری ها را از بین ببرد.

خواص دیگر ترخون عبارتند از:

ضد کمبود ویتامین C، اشتهاآور، مدر، تب بر، خواب آور، کرم زدا. دم کرده این گیاه برای درمان سوء هاضمه، نفخ، استفراغ و سکسکه مناسب است. این گیاه دارای ۰٫۳% اسانس است که ۷۰% آن را متیل کاویکول تشکیل می دهد. این ماده باعث دور شدن حشرات می شود.

گیاه ترخون

آفات ترخون

از آفات مهم ترخون می توان به مورچه قرمز( Solenopsis geminata ) اشاره کرد. ترخون معمولا بیماری خاصی ندارد.

تکثیر

تکثیر ترخون از طریق بذر در زمستان تا اوایل تابستان انجام می شود. ولی از آنجاییکه بذر کمی تولید می کند تکثیر آن از طریق تقسیم بسیار رایجتر است. عمل تقسیم در بهار و پاییز انجام می شود.

نکته خیلی مهم

مصرف طولانی مدت ترخون می تواند سبب ایجاد سرطان شود که به دلیل استراگول موجود در آن است. علاوه بر این، به دلیل تاثیر استراگول بر جنین و ایجاد ناهنجاری در آن، زنان باردار نباید از آن استفاده کنند. از سویی دیگر ترخون باعث آغاز قاعدگی شده و در زنان باردار می تواند منجر به سقط جنین شود. افرادی که به سایر گیاهان خانواده Asteraceae حساسیت دارند نیز نباید از ترخون به میزان زیادی استفاده کنند. درباره تداخل دارویی ترخون اطلاعات کافی موجود نیست.

تصویر زیر به طور خلاصه معرفی و ویژگی های ترخون را نشان می دهد

معرفی و خواص ترخون

منبع : سایت گل من و تو - کانال گل من و تو

اینستاگرام گل من و تو

1 دیدگاه

  1. […] یک دوره ی خواب زمستانی در اواخر پاییز یا اوایل زمستان برای رشد ترخون داخل خانه ضروری هست. گلدانی از این گیاه بالغ پر کنید و تا زمان ریختن برگ ها و رشد مجدد صبر کنید. بعد تا چند روز در خنکترین نقطه ی خانه تان قرار دهید، و نهایتا رو به پنجره ی جنوبی که بیشترین نور ممکن را دارد قرار دهید. اضافه کردن کود طبیعی مایع نیز پیشنهاد می شود. لینک معرفی […]

ارسال پاسخ